[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 7، شماره 4 - ( 10-1399 ) ::
جلد 7 شماره 4 صفحات 16-5 برگشت به فهرست نسخه ها
ملاحظاتی بر خوش‌نگاری نشانه‌های خط میخی پارسی باستان (مطالعه موردی: سنگ‌نبشته خشایارشا در تخت جمشید)
بهرام برومند امین*
چکیده:   (126 مشاهده)
خط میخی پارسی باستان از دستاورد‌های فرهنگی ـ هنری ویژۀ روزگار هخامنشیان است که برای نگارش متون رسمی شاهنشاهی، به زبان پارسی باستان، ابداع شده بود. کتیبه‌های نگاشته‌شده به این خط نشانه‌ای‌ بر به‌کارگیری دانش زیباشناسی و ذوق لطیف هنری است. در حقیقت، کتیبه‌های بازمانده از دوران هخامنشی زبان گویای دانش و هنری ا‌ست که در آنها به ‌کار رفته است. در این نوشتار کوتاه، نگارنده می‌کوشد برخی از ویژگی‌های خوش‌نگاری را در کتیبۀ خشایارشا (XPc)، در تخت جمشید، بررسی کند و قواعد و اصول زیباشناسانه و خوش‌نگارانۀ آن را نشان دهد.
متن کامل [PDF 2678 kb]   (123 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Borumand-Amin B. Considerations on the Aesthetic of the Old Persian Cuneiform Letters In the Inscription of Xerxes (XPc) in Persepolis. 3. 2020; 7 (4) :5-16
URL: http://golestanehonar.ir/article-1-288-fa.html

برومند امین بهرام. ملاحظاتی بر خوش‌نگاری نشانه‌های خط میخی پارسی باستان (مطالعه موردی: سنگ‌نبشته خشایارشا در تخت جمشید). 1. 1399; 7 (4) :16-5

URL: http://golestanehonar.ir/article-1-288-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 7، شماره 4 - ( 10-1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها
گلستان هنر Golestan-e Honar

Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4410