گرافیک بازی، روح بازی است که موجب ایجاد تمایز میان دو بازی با ژانر یکسان میشود اما طراحی یک گرافیک مناسب، به چالشی بزرگ در تیمهای بازیسازی تبدیل شده است. ایجاد زیبایی و جزئیات در کنار پایین ماندن حجم گرافیک بازی، دغدغهای است که همواره تیمهای بازیسازی را با خود درگیر میسازد. به نظر میرسد که استفاده از نقوش تکرارشونده و مدولار بهعنوان یک تکنیک بهینهسازی در تزئینات محیط در بازی نتایج خوبی به ارمغان آورد؛ اگرچه مستندات کمی در مورد نحوۀ طراحی و اجرای آنها وجود دارد. پژوهشگر در این پژوهش برای دادن هویت به تزئینات بازی، به خط کوفی که یکی از نخستین و زیباترین خطوط خوشنویسی شرقی است و میتواند به غنای بصری و معنایی بازیهای دیجیتال بیافزاید و ارتباط عمیقتری با فرهنگ و تاریخ اسلامی برقرار نماید، روی آورده است؛ با امید به اینکه تأثیرات فرهنگی و هنری این ترکیب را هدایت و بر تجربۀ کاربری و جذابیت بازیها بیفزایند. پژوهشگر تلاش کرده است تا با شناخت این خط و ویژگیهای مورد نیاز، از آن برای طراحی محیط بازی در بافتهای گوناگون به یک نمونۀ طراحی که بتوان آن را در قالب تکرارشونده و مدولار گنجاند، دست یابد. در این پژوهش که به روش توصیفی و موردی انجام شده، پژوهشگر ابتدا با در نظر داشتن اصول طراحی گرافیک در بازیهای رایانهای، به یافتن راهی در ادغام خط کوفی و عناصر گرافیکی مدرن پرداخت و به این نتیجه رسید که سادگی، تناسب خط طراحیشده و بافت زمینه، ایجاد لذت حسی در بازیکن، تجلی یا بیان و هویتسازی و تناسب ژانر بازی با طراحی اصول مهمی هستند که در طراحی حروف برای نقوش پسزمینۀ بازی باید در نظر گرفت.