Golestan-e Honar

fa ارزیابی نظام مدرن آموزش هنر باوهاوس بهعنوان جایگزینی برای مکتب سنتی آموزش هنر عاشیقی آذربایجانی Modern Bauhaus Pedagogy Versus Traditional Azerbaijani Ashiq Art Education: An Alternative Approach تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">این مقاله می‌کوشد قابلیت مکتب آموزش هنر باوهاوس برای جایگزینی در تربیت و توسعۀ هنر عاشیقی را نشان دهد. سده‌ها، نظام آموزشی در فرهنگ ایرانی عبارت از قاعدۀ استادشاگردی بوده که ارتباط مستقیم با سنت‌های خانوادگی دارد. از این شکل آموزش به‌عنوان فرایندی تعاملی و سینه‌به‌سینه یاد شده است؛ فرایندی که استاد در آن صرفاً آموزش‌دهنده نیست و عامل اصلی تربیت شاگرد وابسته به ذوق، طبع و آموخته‌هایش است. قرن بیستم میلادی، غرب شاهد تغییر بزرگی در نظام آموزش هنری شد. این نظام که با تلفیق آکادمی هنرهای زیبا و مدرسۀ هنر و فن آلمان توسط والتر گروپیوس پس از پایان جنگ اول جهانی شکل گرفت، به ارزان بودن، کارکردگرایی و سازگاری اثر هنری با تولید انبوه توجه داشت. بر این اساس مقاله در تلاش برای پاسخ‌گویی به این پرسش است که امروزه مکتب مدرن آموزش هنر باوهاوس تا چه اندازه‌ای قابلیت جایگزینی به جای نظام سنتی استادشاگردی را داراست؟ یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد هنر عاشیقی نیز که از نظام آموزشی سنتی بهره‌مند است علاوه بر آفرینش خنیاگری‌نمایشی، با صنایع دستی اعم از تولید البسه و سازسازی انبوه ارتباط مستقیم دارد. مشابه مکتب باوهاس، نظام استادشاگردی در هنر عاشیقی وابسته به یادگیری عملی، توجه به فرایند خلاقیت، انتقال دانش، تأکید بر تجربه، تمرینات عملی، استعداد فردی و توازن میان تئوری و عمل است. با این حال نتایج نشان می‌دهد مکتب باوهاوس به‌عنوان سیستم آموزشی مبتنی بر سرعت بالای تغییرات در فناوری، بیشتر در تلاش برای برآورده‌سازی نیازهای دنیای صنعتی است، درحالی که نظام استادشاگردی متمرکز بر حفظ اصالت، تکنیک‌ها، مهارت‌ها و سنت‌های گذشتگان، بر تربیت خطابی تأکید دارد. این مقالۀ تحلیلیِ توصیفی-‌تطبیقی با هدف کاربردی، به شیوۀ کیفی و با مطالعۀ مقالات و منابع مکتوب علمی انجام شده است. بدین منظور ابتدا ویژگی‌های هر دو مکتب بررسی و سپس به مطابقت میان مکتب باوهاوس با روند آموزش هنری عاشیقی پرداخته شده است.  </div> <div style="text-align: justify;">This article evaluates the potential of the Bauhaus pedagogical model as a modern substitute for traditional training frameworks within Azerbaijani Ashiq art. For centuries, Iranian cultural education has been anchored in the master-apprentice paradigm, a tradition inextricably linked to familial lineages and societal dynamics. Characterised as an interactive, oral transmission process, the master functions not merely as an instructor but as the pivotal figure in the apprentice’s holistic cultivation. Mentors tailor their instruction to the unique sensibilities and aptitudes of their disciples. Conversely, the twentieth century witnessed a paradigm shift in Western art education. Departing from historical methodologies, the German Bauhaus school—established by Walter Gropius post-World War I—prioritised functionalism and the harmonisation of artistic creation with mass production. Its philosophy championed the integration of artisanal craftsmanship with industrial design to humanise manufactured products. Azerbaijani Ashiqs are multifaceted performers who synthesise drama, music, dance, and oral literature. For generations, the master-apprentice model has been the prevailing educational mechanism for this art form. The central problematic of this study revolves around the feasibility of supplanting this traditional model—which emphasises spiritual depth, meticulous imitation, and cultural continuity—with the Bauhaus framework, a system aligned with mechanisation, societal industrialisation, and rapid technological advancement. A contemporary assumption suggests that adhering to traditional methodologies obstructs the progressive expansion of Ashiq art. Therefore, determining the extent of pedagogical convergence and divergence between these two distinct systems is paramount for assessing the viability of methodological substitution. This research primarily asks: To what extent can the modern Bauhaus framework effectively replace the traditional master-apprentice system in contemporary Ashiq art education? Ashiq art intrinsically incorporates artisanal crafts, such as bespoke instrument-making and traditional costume production. Paralleling the Bauhaus ethos, the Ashiq system relies upon experiential learning, practical exercises, and an equilibrium between theory and practice. This study aims to identify optimal and creatively robust pedagogical strategies capable of adapting to contemporary audiences without compromising the art’s intrinsic heritage. This descriptive-analytical and comparative research employs a qualitative methodology, drawing upon a rigorous review of scholarly literature. Furthermore, the study incorporates empirical data derived from longitudinal field observations of the Ashiq educational trajectory. The findings articulate that the Bauhaus paradigm, structured to accommodate the rapid velocity of technological shifts, is predominantly orientated towards fulfilling the utilitarian demands of an industrialised society rather than nurturing profound emotional and spiritual resonance. Consequently, supplanting the master-apprentice tradition with a Bauhaus model fails to facilitate the comprehensive developmental trajectory required for an Ashiq. Such a substitution erroneously reduces the disciple to a mere technician of musical performance. Ultimately, the spiritual capacities and profound narrative dimensions—meticulously cultivated through prolonged mentorship—would face inevitable erosion, rendering the Bauhaus framework fundamentally inadequate as a holistic replacement for traditional Ashiq pedagogy.  </div> عاشیق, آذربایجان, آموزش هنر, استادشاگردی, مکتب باوهاوس Ashiq, Azerbaijan, Art Education, Master-Apprentice Paradigm, Bauhaus School 84 67 http://golestanehonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-383&slc_lang=fa&sid=1 Hadi Valipour Gharehghiyeh هادی ولی پور قره قیه hadi.valipourgharehghiyeh@iau.ac.ir 10031947532846001561 10031947532846001561 No Mohammad Aref محمد عارف m.aref@iauctp.ac.ir 10031947532846001562 10031947532846001562 Yes Abolfazl Davodi Roknabadi ابوالفضل داودی رکن آبادی davodi@iauyazd.ac.ir 10031947532846001563 10031947532846001563 No