fa ملاحظاتی بر خوش نگاری حروف خط میخی پارسی باستان در سنگ‌نبشتۀ خشایارشا (XPc) در تخت جمشید تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;">خط میخی پارسی باستان از دستاورد‌های فرهنگی ـ هنری ویژۀ روزگار هخامنشیان است که برای نگارش متون رسمی شاهنشاهی، به زبان پارسی باستان، ابداع شده بود. کتیبه‌های نگاشته‌شده به این خط نشانه‌ای‌ بر به‌کارگیری دانش زیباشناسی و ذوق لطیف هنری است. در حقیقت، کتیبه‌های بازمانده از دوران هخامنشی زبان گویای دانش و هنری ا‌ست که در آنها به ‌کار رفته است. در این نوشتار کوتاه، نگارنده می‌کوشد برخی از ویژگی‌های خوش‌نگاری را در کتیبۀ خشایارشا (XPc)، در تخت جمشید، بررسی کند و قواعد و اصول زیباشناسانه و خوش‌نگارانۀ آن را نشان دهد.</span></div> <br> &nbsp; <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;">In the inscription of Xerxes (XPc) in Persepolis, Old Persian cuneiform is one of the cultural-artistic achievements of the Achaemenid period (550-330 BC), which was invented to write official imperial inscriptions in Old Persian. The written inscriptions in this script indicate the application of aesthetics and subtle artistic taste. In fact, the surviving inscriptions from the Achaemenid period highlight the knowledge and art used in them. In this short paper, the author tries to examine some calligraphic features in the inscription of Xerxes (XPc) in Persepolis and to show its aesthetic and calligraphic rules and principles.</span></div> پارسی باستان, خط میخی, تخت جمشید, خشایارشا Old Persian, cuneiform, persepolis, Xerxes 16 5 http://golestanehonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-285&slc_lang=fa&sid=1 Bahram Borumand-Amin بهرام برومند امین bahramboroumand@gmail.com 1003194753284600552 1003194753284600552 Yes M.A. in Ancient Iranian culture and languages