fa فراز و فرود نگارگری در دورۀ شاه‌تهماسب تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:&quot;Calibri&quot;,&quot;sans-serif&quot;"><b>&nbsp;</b><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:W_badr">صفویان، به‌سبب برآمدنشان از تصوف، نسبت به هنر تصویرگری رویکردی تسامح‌آمیز داشتند. از همین رو، عصر صفوی<b> </b>یکی از دوره‌های شاخص تاریخ هنر ایران از لحاظ رشد و توسعۀ تصویرگری و نگارگری است. در این دوره، هنر کتاب‌آرایی (به‌ویژه کتابت و تصویرگری) از رشد و گسترشی چشمگیر برخوردار شد. در این میان، در دورهٔ شاه‌‌تهماسب هنر نگارگری و تولید نسخه‌های نفیس به اوج خود رسید و در کارگاه سلطنتی او آثار ماندگار و ارزشمندی پدید آمد که امروزه زینت</span></span></span><span dir="LTR" lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:W_badr">&lrm;</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:W_badr">بخش موزه</span></span></span><span dir="LTR" lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:W_badr">&lrm;</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:W_badr">ها و کتابخانه‌های سراسر جهان‌اند. البته این تسامح ماندگار نبود. شاه</span></span></span><span dir="LTR" lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:W_badr">&lrm;</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:W_badr">تهماسب طی دورۀ طولانی حکومتش (حدود 53 سال) رویکرد یکسانی نسبت به هنر نداشت. نگاه او به هنر و هنرمندان را می</span></span></span><span dir="LTR" lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:W_badr">&lrm;</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:W_badr">توان به دو مقطع مجزا تقسیم کرد: دورهٔ اول را می‌توان دورهٔ هنرپروری شاه</span></span></span><span dir="LTR" lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:W_badr">&lrm;</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:W_badr">تهماسب نامید و دورهٔ دوم را دورهٔ رویگردانی شاه</span></span></span><span dir="LTR" lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:W_badr">&lrm;</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:W_badr">تهماسب از هنر و هنرمندان. این مقاله، ضمن بررسی هنر نگارگری در این مقطع و اشاره به شاخص‌ترین مصادیق آن، به این سؤال می‌پردازد که چرا شاه‌تهماسب به‌یکباره از هنر رویگردان شد و نتایج این تغییر رویکرد برای هنر ایران چه بود؟</span></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; 77 85 http://golestanehonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-260&slc_lang=fa&sid=1 علیرضا اسماعیلی Yes